“โรคพาร์กินสัน” กับการรักษาด้วยศาสตร์การแพทย์แผนจีน

 

 

โรคพาร์กินสัน (Parkinson’s disease) เป็นโรคที่เกิดจากความเสื่อมของเซลล์สมอง โดยเฉพาะส่วนที่สร้างโดพามีน (dopamine) ทำให้โดพามีนมีปริมาณน้อยลง จึงส่งผลให้เกิดความผิดปกติของการเคลื่อนไหว เป็นโรคที่พบได้บ่อยรองจากโรคอัลไซเมอร์ มักพบในผู้ป่วยที่มีอายุเกิน 65 ปี โดยมีอาการที่เด่นชัดคือ สั่น เกร็ง เคลื่อนไหวช้า

 

 

 

 

 

ในทางแพทย์แผนจีนเรียกว่ากลุ่มอาการสั่น ซึ่งเป็นโรคที่มีลักษณะอาการทางคลินิกหลักคืออาการสั่นของศีรษะหรือแขนขา ในกรณีที่ไม่รุนแรงจะรู้สึกเพียงการสั่นของศีรษะหรือการสั่นสะเทือนที่มือและเท้า และในกรณีที่รุนแรงจะมีอาการศีรษะสั่นอย่างรุนแรงและแขนขาสั่นอย่างต่อเนื่อง แขนขาเกร็ง ไม่สามารถควบคุมดูแลตัวเองได้ โดยสาเหตุหลักมาจากหลายสาเหตุ เช่น อายุที่มากขึ้น ร่างกายอ่อนแอ มีภาวะซึมเศร้า รับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม การทำงานและการพักผ่อนที่ไม่เหมาะสม ฯลฯ ซึ่งนำไปสู่ชี่และเลือดไม่เพียงพอ ลมในตับและเส้นเลือดต่างๆขาดการหล่อเลี้ยง เป็นเวลานาน ทำให้ไตจิงถูกทำลาย เส้นจิงม่ายไม่ได้รับการหล่อเลี้ยงที่เพียงพอ

 

 

โดยการรักษาจะเน้นการขับลม บำรุงตับ ไต ชี่และเลือด กระตุ้นระบบประสาทให้กลับมาทำงานปกติ ฟื้นฟูกล้ามเนื้อเป็นหลัก

 

 

Share article :

บทความอื่น ๆ